English version / Wersja polska

[Wydarzenia][Przegląd prasy][Punkt widzenia][Książki][Ludzie][Studia i dokumenty][Sylwa]
  Studia i dokumenty > Oświadczenie ...
 



Wezwanie do współodpowiedzial- ności za Ziemię Świętą ogłoszone przez polskich chrześcijan, muzułmanów i Żydów 12 kwietnia 2002.

więcej
Deutsch
Français



Centrum Kultury Żydowskiej
Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie - program na maj.

więcej




  STUDIA I DOKUMENTY

Oświadczenie z pierwszego spotkania Komisji Dialogu Żydowsko-Katolickiego dotyczące wartości życia ludzkiego i rodziny

06.03.2003/IM

(Watykan 3 marca 2003) Oświadczenie wydane po pierwszym spotkaniu delegacji Naczelnego Rabinatu Izraela i delegacji Stolicy Apostolskiej dla Stosunków Religijnych z Żydami, które odbyło się w Grottaferrata, w pobliżu Rzymu, między 23 a 27 lutego.

1. Po wstępnym spotkaniu w Jerozolimie 5 czerwca 2002 roku, delegacja wysokiego szczebla Komisji Stolicy Apostolskiej dla Stosunków Religijnych z Żydami oraz delegacja Naczelnego Rabinatu z Izraela spotkały się w Villa Cavalletti (Grottaferrata – Rzym) między 23 a 27 lutego 2003 r.

Dyskusje, utrzymane w miłej i przyjaznej atmosferze, skoncentrowały się na tym jak wspierać pokój, harmonię i wartości religijne we współczesnych społeczeństwach.

2. Uznaliśmy, że podstawą ustawicznego dialogu powinny być prawda, uczciwość i szacunek dla naszych odmiennych tradycji religijnych. Rozmawiamy jako ludzie wiary, mający wspólne korzenie duchowe i dziedzictwo. Dialog jest sam w sobie wartością i wyklucza jakąkolwiek intencję nawracania. Według nauczania Soboru Watykańskiego II i Papieża Jana Pawła, Kościół katolicki uznaje, że „Żydzi pozostają dla Boga najbardziej umiłowanymi ze względu na praojców, Bóg nie żałuje darów ani zapowiedzi, które uczyni” (Nostra Aetate, nr 4; por. też List do Rzymian 11:28-29). Bierzemy pod uwagę nasze odmienne tradycje i szanujemy się nawzajem w naszej odmienności. Wzywamy do głoszenia świadectwa Jednego Boga w świecie i wyrażamy wolę współpracy w rozwijaniu wspólnych wartości religijnych, pokoju, sprawiedliwości, prawdy i miłości.

3. Zgodzono się na dyskusję i współpracę nad następującymi tematami:
a) świętość życia ludzkiego
b) wartości rodziny

4. Świętość życia ludzkiego

4.1. Życie ludzkie ma unikalną i najwyższą wartość w naszym świecie. Trzeba odrzucić każdą próbę zniszczenia ludzkiego życia i podjąć wspólne wysiłki aby promować prawa człowieka, solidarność między wszystkimi ludźmi i szacunek dla wolności wyznania.

4.2. Nasze wspólne religijne uzasadnienie tego centralnego stwierdzenia opiera się o biblijne słowa, że istota ludzka stworzona jest na obraz i podobieństwo Boga (por. Księga Rodzaju 1:26). Bóg jest Świętym i Stwórcą życia ludzkiego a życie ludzkie jest błogosławione i zobowiązane Jego świętością. Dlatego każde ludzkie życie jest święte, uświęcone i nienaruszalne. Według Księgi Kapłańskiej 19:2 świętość Boga zasadniczo nakazuje zachowanie moralne: „Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz!”

4.3. Oczywistą konsekwencją etyczną tego przekonania jest ochrona ludzkiego życia. Wszyscy wierzący, szczególnie zaś przywódcy religijni, powinni współpracować w obronie ludzkiego życia. Każdy atak na ludzkie życie jest przeciwko woli Boga, jest profanacją Imienia Boga i zaprzeczeniem nauczania proroków. Pozbawienie życia ludzkiego, również własnego życia, nawet w imię Boga, jest świętokradztwem.

Papież Jan Paweł II wielokrotnie podkreślał w przesłaniu na Światowy Dzień Pokoju w 2002, że żaden przywódca religijny nie może godzić się na terroryzm nigdzie na świecie. Byłoby to profanacją religii zadeklarować się jako terrorysta w imię Boga lub wywierać przemoc wobec innych ludzi w Jego imię. Przemoc terrorystyczna na świecie jest w sprzeczności z wiarą w Boga, Stwórcę człowieka, który dba o człowieka i kocha go.

4.4. Jako przywódcy religijni wspólnot wierzących jesteśmy szczególnie odpowiedzialni za edukację naszych wspólnot, a zwłaszcza młodego pokolenia, na temat szacunku dla świętości życia ludzkiego. Przywódcy żydowscy, chrześcijańscy i muzułmańscy zadeklarowali w Aleksandrii (styczeń 2002), że nie powinno dopuszczać się do zabijania w imię Boga, który nakazuje „Nie będziesz zabijał” (Księga Wyjścia 20:13; Księga Powtórzonego Prawa 5:17), unikając fanatycznego lub niebezpiecznego nadużycia religii. Powinniśmy wszyscy zjednoczyć nasze siły aby zbudować lepszy świat dla życia, braterstwa, sprawiedliwości, pokoju i miłości między nami.

4.5. Nasza współpraca w tym działaniu ma również konkretne kulturowe i edukacyjne konsekwencje. Wszyscy uczący winni zwiększyć wysiłki w obmyślaniu programów edukacyjnych dla młodzieży uczących szacunku dla najwyższej wartości ludzkiego życia. Przeciwnie do nurtów przemocy i śmierci obecnych w naszych społeczeństwach, powinniśmy rozwijać naszą współpracę z wierzącymi wszystkich religii i wszystkimi ludźmi dobrej woli w szerzeniu „kultury życia”.

5. Wartości rodzinne

5.1 Instytucja rodziny ma swoje źródło w woli Wszechmogącego, który stworzył istotę ludzką na swoje podobieństwo: „stworzył mężczyznę i niewiastę” (Księga Rodzaju 1: 27). Małżeństwo w ujęciu religijnym na wielką wartość, gdyż Bóg pobłogosławił i uświęcił ten związek.

5.2 Rodzina i wspólnota domowa tworzy ciepłe i ochronne środowisko, w którym dzieci są wychowywane i mają zapewnione właściwe wykształcenie, które zachowywać winno tradycje i wierzenia. Rodzina jest podstawą zdrowego społeczeństwa.

5.3 Niewątpliwie rewolucja elektroniczna i w mediach spowodowała pozytywne zmiany w społeczeństwach. Jednakże, zbyt często przyniosła i przynosi też zmiany negatywne w zachowaniach ludzi. Zarówno dorośli jak i dzieci narażeni są na zniekształconą i zdeprawowaną wizję aspektów życia, przykładowo przemoc i pornografię. Te zgubne przemiany są dla nas, przywódców religijnych, wyzwaniem.

5.4 Bardziej niż kiedykolwiek jesteśmy zobowiązani do kształcenia w domach i w szkołach w uznaniu dla wartości rodzinnych, w zgodzie z naszymi bogatymi tradycjami religijnymi. Rodzice powinni poświęcać więcej czasu aby okazywać miłość swoim dzieciom i kierować je ku pozytywnym wartościom. Wśród innych ważnych wartości rodzinnych powinniśmy podkreślić miłość, bezinteresowność, dbanie o życie i wzajemną odpowiedzialność dzieci i rodziców (por. Księga Wyjścia 20:12; Księga Powtórzonego Prawa 5:16). W tej perspektywie nie możemy zgodzić się na odmienne modele związków par i rodzin.

6. Końcowy cytat biblijny

„Bo upatrzyłem [Abrahama] jako tego, który będzie nakazywał potomnym swym oraz swemu rodowi, aby przestrzegając przykazań Pana postępowali sprawiedliwie i uczciwie, tak żeby Pan wypełnił to, co mu obiecał”. (Księga Rodzaju 18:19).

Grottaferrata – Rzym (Villa Cavalletti),
26 luty 2003

Rabin Shar Yishuv Cohen, Przewodniczący Delegacji Żydowskiej
Rabin Ratzon Arrusi
Rabin David Brodman
Wielebny Oded Wiener
Wielebny Shmuel Hadas

Kardynał Jorge Mejía, Przewodniczący Delegacji Katolickiej
Biskup Giacinto-Boulos Marcuzzo
Georges Cottier O.P.
Elias Shacour
Pier Francesco Fumagalli
Norbert Hofmann S.D.B.
Arcybiskup Pietro Sambi

Tłumaczenie Izabella Main          
[tłumaczenie cytatów z Biblii oparte jest o Biblię Tysiąclecia]          



 
do druku poleć stronę

Fundacja Kultury Chrześcijańskiej ZNAK

Polska Rada Chrześcijan i Żydów

Serwis internetowy EURODIALOG


Zamów nasz newsletter










Indeks nazwisk / Indeks tematów
Wydarzenia / Przegląd prasy / Punkt widzenia / Książki / Ludzie / Studia i dokumenty / Sylwa
O nas / E-Mail
 
Copyright © FKCh "ZNAK" - 1999-2003